Artrose: PATIËNT VERTELT – PIJN BEPAALT MIJN LEVEN NIET MEER
Eindelijk weer pijnvrij
Jarenlang werd haar leven bepaald door pijn – totdat Birgit B. uit Saksen een manier vond om artrose zonder medicijnen onder controle te krijgen. In een interview vertelt ze hoe ze dankzij een kuur in de Gasteiner Heilstollen weer kan lopen, slapen en genieten van het leven met haar kleindochter. Een verhaal vol hoop en nieuwe levenskwaliteit.
Ongeveer één op de twee mensen boven de 35 jaar vertoont al slijtageverschijnselen aan de gewrichten, vanaf de leeftijd van 60 jaar krijgt bijna iedereen te maken met artrose. Artrose is een degeneratieve gewrichtsaandoening en behoort tot de zogenaamde niet-inflammatoire reumatische aandoeningen. Artrose gaat doorgaans gepaard met pijn die afhankelijk is van belasting en beweging, waardoor patiënten nauwelijks nog bewegen.
Wat op korte termijn pijnverlichting geeft, leidt echter op lange termijn tot een verergering van de symptomen. Als het aangetaste gewrichtskraakbeen niet door regelmatige beweging wordt 'gesmeerd', verergert de artrose. Door de sterkere pijn gaan de getroffenen dan nog minder bewegen.
Interview met een artrosepatiënte
Birgit B. (61) uit Saksen lijdt al 10 jaar aan artrose in haar knieën. Ze is erin geslaagd om uit de vicieuze cirkel van pijn, rust en verergering te breken – helemaal zonder medicijnen. In een interview vertelt ze over haar ervaringen en welke rol een kuur in de Gasteiner Heilstollen daarbij heeft gespeeld.
Beste Birgit, u lijdt al 10 jaar aan artrose in uw knieën. Hoe heeft u de ziekte gemerkt?
"In het begin was de pijn in mijn knie slechts licht, maar die werd steeds erger. Zo erg dat ik bijna niet meer kon lopen. Ik heb toen een arthroscopie ondergaan, een soort 'mini-operatie', waarbij het kraakbeen in mijn knie werd gladgestreken. Dat heeft een tijdje geholpen. Maar ongeveer twee jaar geleden kon ik bijna niet meer lopen. Na een wandeling van 15 minuten kon ik niet meer verder.”
Hebben de pijnstillers niet geholpen?
„Daar moet ik even wat verder op ingaan. Mijn man is vier jaar geleden overleden. Hij leed jarenlang aan de ziekte van Bechterew en slikte veel pijnstillers. Dat wilde ik absoluut niet! Dus heb ik altijd geprobeerd zo min mogelijk pijnstillers te nemen.”
Maar hoe bent u ondanks artrose met uw dagelijkse leven en uw werk omgegaan?
„Ik ben al meer dan 20 jaar zelfstandig en werk al 14 jaar bij de loonbelastingvereniging. Dat heeft als voordeel dat ik mijn werktijd een beetje zelf kan indelen. Als ik me erg slecht voelde, werkte ik minder. Als ik me goed voelde, werkte ik gewoon meer. Maar ik heb altijd gewerkt.”
Vandaag gaat het weer veel beter met u en heeft u nauwelijks nog last van artrose. U zegt dat dit te danken is aan de Gasteiner Heilstollen. Hoe bent u op deze therapie gekomen?
Ik kende Gastein en de geneeskrachtige grot van mijn man. Kort na de val van de Muur mocht hij vanwege zijn ziekte van Bechterew een paar keer naar de geneeskrachtige grot. Dat heeft hem toen heel goed gedaan en hij was daarna lange tijd pijnvrij. Ik ben toen met hem meegegaan naar Gastein. Toen hij vier jaar geleden overleed, wilde ik nog een keer naar Gastein om als het ware afscheid te nemen. Dat werd uiteindelijk een nieuw begin. Ik had veel last van mijn knieën en dacht: ik ga gewoon eens naar de geneeskrachtige grot. Mijn orthopeed kende de geneeskrachtige grot en moedigde me aan om het eens te proberen."
En?
"Dus ben ik twee jaar geleden drie weken op kuur geweest. Tijdens de kuur voelde ik me helemaal niet goed, alles werd een beetje slechter dan voorheen. Maar ik werd toch overmand door geluksgevoelens, want ik wist dat als ik me slechter voelde, mijn lichaam op de therapie reageerde. De artsen hadden me daar vooraf over geïnformeerd. En het positieve effect van de kuur trad ook echt op. Ik was maandenlang pijnvrij! Plotseling kon ik weer zonder problemen tot twee uur lang wandelen."
Hoe is uw leven sindsdien veranderd?
"Ik heb een heel andere levenskwaliteit sinds de pijn mijn leven niet meer bepaalt. Ten eerste is de pijn zelf verdwenen. Ik ga bijvoorbeeld graag op pad met mijn kleindochter, tegen wie ik jarenlang steeds moest zeggen: 'Niet zo snel, oma kan niet zo snel lopen.' Onlangs hadden we bijna een trein gemist en toen zei ik tegen haar dat we ons moesten haasten om de trein nog te halen. Ze was totaal perplex. Ik kan niet alleen langer lopen, maar ook sneller, bijna zonder moeite. En dan zijn er nog een aantal andere neveneffecten. Vroeger sliep ik bijna nooit een hele nacht door. Op een gegeven moment werd ik wakker en wist ik niet meer hoe ik mijn knieën moest neerleggen zonder ondraaglijke pijn te hebben. Nu slaap ik de hele nacht door. Dat geeft me ongelooflijk veel levenskwaliteit terug."
Hoe lang heeft het succes van de kuur bij u aangehouden?
"Bijna precies 9 maanden, tot mei 2020, toen werd het weer erger. Op dat moment was de geneeskrachtige grot nog gesloten vanwege corona. Ik hoopte en vreesde dat ik dit jaar nog zou kunnen gaan. In de zomer kon ik weer drie weken op kuur gaan."
Hoe was uw kuur met betrekking tot de coronamaatregelen?
“Natuurlijk was het een beetje anders, maar de maatregelen hebben voor mij niets overschaduwd, over het algemeen was het zoals altijd. Ik heb er geen probleem mee om de maatregelen te volgen: als mondkapjes verplicht zijn, dan zet ik gewoon een mondkapje op en houd ik me ook aan de andere voorschriften. Vooral omdat alles in de geneeskrachtige grot heel transparant en goed wordt uitgelegd. En als ik eerlijk ben: het was niet erg om bij de ingang een mondkapje te dragen. Voor mij als brildrager is het bijvoorbeeld veel vervelender om in de supermarkt een mondkapje te dragen
Met het verhaal van uw man is Gastein voor u zeker een bijzondere plek.
“Absoluut. De herinneringen blijven me bij tijdens de kuur. Ik denk vaak: daar heeft hij ook gelegen. Dat geeft me moed en energie, omdat het hem destijds ook heeft geholpen. Het is nu natuurlijk anders, omdat ik zelf op kuur ga. Maar het is fijn. En ik voel me elke keer hartelijk welkom in de geneeskrachtige grot. Van de receptie tot de artsen, de sleuteluitgifte en bij de ingang: iedereen lacht, is zo vriendelijk en positief, dat ik me er erg op mijn gemak voel. Zelfs in dit moeilijke jaar, waarin iedereen weet dat het er slecht uitziet, was er geen sprake van een slechte sfeer of een boos woord. Hier voel ik me in goede handen.”
Hartelijk dank voor het gesprek en het allerbeste!
